Coś więciej o Ruchu Światło-Życie

Kategoria: Czytelnia oazowa

Utworzono: piątek, 23, październik 2015 19:54

Coś więcej na temat Ruchu Światło-Życie.

Ruch Światło-Życie jest ruchem formacyjnym, którego celem jest prowadzenie osób ku dojrzałości chrześcijańskiej i zrealizowanie posoborowego modelu parafii jako wspólnoty wspólnot. Powstanie Ruchu Światło-Życie zainicjowane zostało, w połowie lat 50. minionego stulecia, przez ks. Franciszka Blachnickiego (dziś już Sługę Bożego). Widząc potrzebę pracy z młodzieżą zorganizował on rekolekcje wakacyjne dla ministrantów, z czasem pojawiły oazy dla dziewcząt. Od tamtego czasu minęło sporo lat i Ruch także się rozwinął. Nie zatracił jednak duchowości nadanej przez założyciela. Dzisiaj na oazę pojechać może każdy – od maleńkich dzieci, (nawet niemowlaków!) które uczestniczą w rekolekcjach wraz z rodzicami, przez uczniów szkół wszystkich szczebli, aż po studentów. Nie ma nikogo, kto w Ruchu nie znalazłby swojego miejsca. A także nie ma takiego wieku, który mógłby przeszkodzić. Ruch Światło-Życie jest charyzmatem obejmującym swą formacją dzieci, młodzież i dorosłych.

Ruch Światło-Życie (potocznie nazywany oazą – nazwa ta używana jest często zamiennie) to w pierwszym względzie ruch formacyjny, którego celem jest wychowanie Nowego Człowieka. Człowiek taki prowadzi Nowe Życie – kierowane przez Ducha Świętego – i dąży do zaszczepienia w społeczeństwie Nowej Kultury. Ideałem Nowego Człowieka jest Maryja. Każdy oazowicz powinien starać się naśladować Matkę Bożą w Jej oddaniu Chrystusowi. Sama formacja dzieli się na dwie zasadnicze części: oazę wakacyjną i pracę w małych grupach w trakcie roku. Wyróżniamy trzy rodzaje oaz rekolekcyjnych: Dzieci Bożych, Nowej Drogi, Nowego Życia (każdy kolejny składa się z trzech stopni). Praca w ciągu roku jest podsumowanie przeżytej w wakacje oazy, a jednocześnie przygotowaniem do dalszej formacji. Oazy Nowego Życia odbywają się także dla studentów i małżeństw Domowego Kościoła, który jest rodzinną gałęzią Ruchu Światło-Życie. Coraz częściej można spotkać oazy dla tzw. "singli". Formacja nosi znamię katechumenatu – a konkretnie deuterokatechumenatu, wtórnego katechumenatu – i jest przygotowaniem do dojrzałości chrześcijańskiej i pełnego uczestnictwa w życiu Kościoła. Wspólnoty parafialne mają się jednoczyć, by stworzyć wspólnotę wspólnot. Dlatego w Ruchu tak ważne są Dni Wspólnoty – wakacyjne (łączące oazowiczów przeżywających właśnie swoje rekolekcje), rejonowe, przed- i pooazowe.

Znakiem rozpoznawczym Ruchu jest foska - starochrześcijański symbol ΦΩΣ-ΖΩΗ (czyt. fos-dzoe) - greckie słowa „światło” i „życie”. Cel i program Ruchu wyrażają w skrócie greckie słowa FOZ (Światło) i ZOE (Życie), wpisane w znak krzyża, czyli formuła Światło-Życie, oznaczająca jedność światła, danego od Boga i życia, czyli postępowania. Sprawcą tej jedności jest Duch Święty. Litera omega krzyżująca oba te słowa jest symbolem Ducha Świętego. Foska wyraża główne założenie Ruchu, według którego każdy człowiek powinien dążyć do jedności między światłem (źródła światła to: rozum, sumienie, Słowo Boże, Jezus Chrystus, nauka Kościoła) i swoim życiem. Tylko w Duchu Świętym i Jego mocą możemy osiągnąć tę jedność.W znaku tym zawarty jest postulat jedności między światłem, które otrzymujemy od Boga a naszym życiem - to światło otrzymane w Bożym Słowie i modlitwie musi stawać się treścią życia, nie może pozostać martwą literą, nie może być tak, że wiara swoje, a życie swoje. Światłem jest: rozum, sumienie, Słowo Boże, Chrystus jako wzorzec osobowy i Kościół, który dba o nieskażony przekaz światła z poprzednich źródeł oraz o ich właściwą interpretacje.

Jest to też znak Chrystusa, w którego życiu najpełniej objawiło się światło miłości Boga i Jego zbawczego planu, dopełniającego się w Kościele. Jest on również wezwaniem do całkowitego oddania się Chrystusowi - Panu i Zbawicielowi, aby wraz z Nim - kierując się prawem życiodajnej śmierci - budować Kościół Żywy, poczynając od tego Kościoła, który jest w człowieku - za cenę umierania "starego człowieka". Dalej - poprzez wydanie siebie dla braci na wzór Ukrzyżowanego Pana i budowanie wspólnoty Kościoła przez nieustanne przekreślanie siebie, aż do zjednoczenia na wzór Maryi z Chrystusem w godzinie Krzyża - źródła życia dla całego Kościoła. Znak "Fos-Zoe" jest również znakiem mocy, mocy Ducha Świętego, która dokonuje w człowieku tego, co dla jego naturalnych sił jest niemożliwe - sprawia w nim jedność światła i życia.

Ruch Światło-Życie, to wspólnota charyzmatyczna. Jak wiadomo charyzmat to dar darmo dany od Boga dla człowieka, aby nim się dzielić, by posługiwać we wspólnocie Kościoła. W tym też miejscu warto byłoby wyjaśnić znaczenie słowa charyzmat (gr. Charis, łaska, użyteczność), co trafnie wyraża się w formule 5 x D:

• Dar - nie należy patrzeć na niego od strony użyteczności
• Darmo - Dawca decyduje komu, jak i ile...
• Dany - nie można go kupić, ukraść, dać sobie samemu
• Dla - ukierunkowanie
• Drugiego - nie jestem właścicielem

Wśród wielu charyzmatów Ruchu najistotniejsze zdaje się być tzw. X wielkich charyzmatów:

• Światło-Życie
• Ewangelizacji
• Ewangelii Wyzwolenia
• Katechumenatu
• Liturgii
• Chrystusa Sługi i Diakonii
• Domowego Kościoła
• Żywego Kościoła
• Niepokalanej Matki Kościoła
• Jedności

Diakonia (od gr. diakonia – służba) to określenie nieodpłatnej posługi. Jednym z charyzmatów Ruchu Światło-Życie jest właśnie diakonia. Jest ona rozumiana w oazie jako służba podejmowana w oparciu o otrzymane dary Ducha Świętego, czyli charyzmaty w ramach kościelnej wspólnoty i dla budowania tej wspólnoty.

W obliczu potrzeb w Ruchu ukształtowały się następujące diakonie:

• Diakonia Ewangelizacji (DE)
• Diakonia Komunikowania Społecznego (DKS)
• Diakonia Moderacji
• Diakonia Muzyczna (DMuz)
• Diakonia Oaz Rekolekcyjnych (DOR)
• Diakonia Społeczno-Kulturalna (DSK, DeSKa)
• Diakonia Wyzwolenia (DW)
• Diakonia Formacji Animatora
• Diakonia Liturgiczna (DL)
• Diakonia Modlitwy (DM)
• Diakonia Oaz Dzieci Bożych
• Diakonia Słowa (DS)
• Diakonia Wychowawcza (DW)
• Diakonia Życia (DŻ)
• Diakonia Miłosierdzia (DMi)

Co pewien czas odbywają się spotkania poszczególnych diakonii, zarówno formacyjne jak i organizacyjne.

Duchowość członków Ruchu Światło-Życie wyraża się w ciągłym pogłębianiu osobistej relacji do Jezusa Chrystusa, jako Pana i Zbawiciela. Jest to relacja miłości – całkowitego oddania się Jemu w wierze i posłuszeństwie na wzór Niepokalanej. Osobisty związek z Jezusem nawiązuje się i pogłębia przez stały kontakt ze Słowem Bożym, które staje się słowem życia, odkrywanym w czasie codziennego namiotu spotkania. Źródłem pełni chrześcijańskiego życia, a zarazem jego szczytem, jest liturgia, zwłaszcza eucharystyczna, pielęgnowana przez uczestników Ruchu w odnowionym posoborowym kształcie. Mocy do tego osobistego oddania się udziela Duch Święty. On także jednoczy we wspólnocie żywego Kościoła, w którym człowiek znajduje środowisko swojego wewnętrznego rozwoju oraz przyczynia się do wzrostu Kościoła zgodnie ze swym powołaniem.

Uczestnicy Ruchu dają świadectwo Jezusowi Chrystusowi słowem i życiem. Szczególną formą świadectwa jest Nowa Kultura, polegająca na uwalnianiu człowieka od wszystkiego, co poniża jego godność, oraz na rozwijaniu wartości osoby i wspólnoty we wszystkich dziedzinach życia. Nowa Kultura realizuje się przez podjęcie Krucjaty Wyzwolenia Człowieka. Jest to dzieło abstynenckie, które dzięki modlitwie i postowi pomaga pokonywać problem uzależnień. Szczytem życia jest zdolność do złożenia daru z siebie w akcie pięknej miłości - agape, której przykład dał Chrystus Sługa.

Centrum Ruchu Światło-Życie mieści się w Krościenku, na Kopiej Górce i z radością wita wszystkich, którzy pragną lepiej poznać ten Ruch.

Źródła: strony wspólnot parafialnych Ruchu Światło-Życie np. "http://www.mielec.ducha.diecezja.tarnow.pl/", "http://oazaradzionkow.cba.pl/"