Wakacyjne Duchowe Zamyślenie: XIV niedziela zwykła (09.07.2023), Rok A

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2023

Pan jest łagodny i miłosierny,
nieskory do gniewu i bardzo łaskawy.
Pan jest dobry dla wszystkich
a Jego miłosierdzie nad wszystkim, co stworzył.

Będę Cię wielbił, Boże mój i Królu,
i sławił Twoje imię przez wszystkie wieki.

  W wakacyjnym zamyśleniu, na kanwie psalmu responsoryjnego, trochę o obrazie Boga jako fundamencie autentycznej i owocnej wiary. Psalm 145 jest zaproszeniem, aby to kim Bóg jest (miłosierny, łagodny, dobry, wierny, święty, ...), pozwoliło nam w Nim odkryć źródło tych cech dla nas. Pozwalajmy, aby Jezus, każdego dnia, ukazywał nam prawdziwy obraz Boga. Przychodźmy do Niego, aby nas podźwignął z naszych słabości. Odkrywajmy Jego obecność i działanie w Kościele. Słuchajmy Jego Słowa i żyjmy zgodnie z Nim.

Wielkie i wypływające z miłości do nas zaproszenie Jezusa: Przyjdźcie do Mnie wszyscy ... Przyjść do lekarza z całym naszym obciążeniem i utrudzeniem. Przyjść do Tego, komu ufamy, komu wierzymy. Wejść do Jego szkoły miłości i uczyć się od Tego, który jest cichy i pokorny. Dzisiejsze słowo nie wzywa nas do bezczynności czy bezideowości, ale do konkretnej decyzji i działania. Tylko autentyczne spotkanie ze Zbawicielem sprawia, że nasza wiara jest owocna i żywa.

UWAGA - trwają wakacje! Dlatego nagrania homilii czy rozważania, niestety, pojawiać się będą na stronie nieregularnie i raczej sporadycznie. Jest to związane z wyjazdami np. urlopem (w tym roku sierpień). Nie zawsze bowiem mam możliwość mówienia czy udostępniania nagrań albo dostęp do sieci.  Tak więc jeśli coś się pojawi, to z przedrostkiem "wakacyjne". Do regularności wrócę, mam nadzieję, po wakacjach (choć moje rozważania i homilie są słuchane/czytane w znikomej liczbie - więc tak, że tego). Zachęcam natomiast do regularnego śledzenia nauczania papieskiego oraz innych budujących nauczań w internecie, aby dobrze przygotować się do liturgii niedziel wakacyjnych. Życzę dobrego przeżycia wakacji. Nie zapominajmy o modlitwie i życiu sakramentalnym. Niech to będzie czas błogosławiony.

[Lipiec: Miesiąc poświęcony Krwi Jezusa].

   Do przemyślenia: Jak często powierzam Bogu podczas Eucharystii swoje życie?
Jak dbam o postawę dziecka w relacji do Boga?

Homilia z Mszy św. o 12.30:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=QlpfZIFa4Jc]

Homilia z Mszy św. o 19.00:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=SEIsi-rsJHU]

Dzisiejsze czytania: Za 9,9-10; Ps 145,1-2.8-11.13-14; Rz 8,9.11-13; Mt 11,25; Mt 11,25-30

#MODLITWA /KOLEKTA/: "Boże, Ty przez uniżenie się Twojego Syna podźwignąłeś upadłą ludzkość, † udziel swoim wiernym duchowej radości * i spraw, aby oswobodzeni z niewoli grzechu osiągnęli wieczne szczęście. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków". #Amen.

 #MODLITWA /MODLITWA PO KOMUNII/: "Posileni tak wielkimi Darami, prosimy Cię, Boże, † spraw, abyśmy korzystali z łaski dającej zbawienie * i nigdy nie przestawali Cię wielbić. Przez Chrystusa, Pana naszego.". #Amen.

"Nasze życie jest pełne cudów" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 9.07.2023r.

[Anioł Pański z pp. Franciszkiem, 9 lipca 2023 r.]

Wehikuł czasu:

Można przeczytać rozważania (choć większość wkomponowuję w aktualne),
wysłuchać moich homilii (o ile działają, zob. mixcloud) i obejrzeć filmiki z komentarzami

Wakacyjne Duchowe Zamyślenie: XIV niedziela zwykła (05.07.2020), Rok A

(2017)

Duchowe zamyślenie: XIV niedziela zwykła (6.07.2014) Rok "A"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

"Słowo na niedzielę", TVP -> https://vod.tvp.pl/website/slowo-na-niedziele,1141

Anioł Pański z pp. Franciszkiem

9 lipca 2023 r.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Dzisiaj Ewangelia opisuje bardzo piękną modlitwę Jezusa, który zwraca się do Ojca, mówiąc: „Wysławiam Cię, Ojcze, Panie nieba i ziemi, że zakryłeś te rzeczy przed mądrymi i roztropnymi, a objawiłeś je prostaczkom” (Mt 11, 25). Ale o jakich rzeczach mówi Jezus? I kim są ci prostaczkowie, którym takie rzeczy zostały objawione? Zastanówmy się nad tym: nad rzeczami, za które Jezus wychwala Ojca i nad prostaczkami, którzy potrafią je przyjąć.

Rzeczy, za które Jezus wychwala Ojca. Nieco wcześniej Pan przypomniał niektóre ze swoich dzieł: „Niewidomi wzrok odzyskują [...] trędowaci doznają oczyszczenia, [...] ubogim głosi się Ewangelię” (Mt 11, 5) i ujawnił ich znaczenie, mówiąc, że są znakami działania Boga w świecie. Przesłanie jest zatem jasne: Bóg objawia się wyzwalając i uzdrawiając człowieka, z bezinteresowną miłością, która zbawia. Za to Jezus wysławia Ojca, ponieważ Jego wielkość polega na miłości i nigdy nie działa poza miłością. Ale tej wielkości w miłości nie rozumieją ci, którzy będąc zarozumiałymi myślą, że są wielkimi i wytwarzają sobie bożków na własne podobieństwo: możnych, niewzruszonych, mściwych. Innymi słowy przez tych, którzy nie potrafią przyjąć Boga jako Ojca, pełnych siebie, pysznych, zatroskanych jedynie o własne interesy, przekonanych, że nikogo nie potrzebują. Jezus wymienia w tym kontekście mieszkańców trzech bogatych miast owych czasów: Korozain, Betsaidę i Kafarnaum, gdzie dokonał wielu uzdrowień, ale których mieszkańcy pozostali obojętni na Jego nauczanie. Dla nich cuda były tylko wydarzeniami spektakularnymi, przydatnymi do rozgłosu i podsycania plotek: po wyczerpaniu swego przelotnego zainteresowania, odłożyli je na bok, być może, żeby zająć się jakimiś innymi nowinkami danej chwili. Nie potrafili przyjąć wielkich rzeczy Boga.

Prostaczkowie natomiast potrafią je przyjąć, a Jezus chwali Ojca za nich: „Błogosławię Cię” - mówi - ponieważ objawiłeś królestwo Niebieskie maluczkim. Wysławia Go za prostaczków, którzy mają serca wolne od zarozumiałości i miłości własnej. Maluczkimi są ci, którzy jak dzieci czują się potrzebującymi i nie są samowystarczalni, są otwarci na Boga i dają się zadziwić Jego dziełami. Potrafią odczytywać Jego znaki, podziwiać cuda Jego miłości!

Bracia i siostry, nasze życie, jeśli się nad nim zastanowimy, jest pełne cudów: jest pełne gestów miłości, znaków Bożej dobroci. Jednak w ich obliczu także nasze serce może pozostać obojętne i ogarnięte rutyną, ciekawym, ale niezdolnym do zdumienia, do tego, by dać się „zachwycić”. Zaimponować: to piękny czasownik, który przywodzi na myśl film fotografa. To jest właściwa postawa wobec dzieł Bożych: fotografować Jego dzieła w umyśle, aby wywarły wrażenie w sercu, a następnie rozwijać je w życiu, poprzez wiele czynów dobra, tak aby „fotografia” Bożej miłości stawała się coraz bardziej wyrazista w nas i poprzez nas.

A teraz zadajmy sobie pytanie: czy w zalewie wiadomości, które nas przytłaczają, potrafię, jak pokazuje nam dzisiaj Jezus, zatrzymać się na wielkich rzeczach, których dokonuje Bóg? Czy daję się zadziwiać jak dziecko dobrem, które po cichu zmienia świat? I czy błogosławię Ojca każdego dnia za Jego dzieła? Niech Maryja, która radowała się w Panu, uzdolni nas do zachwycania się Jego miłością i wysławiania Go z prostotą.

za:papiez.wiara.pl, podkreślenia moje.