Wakacyjne Duchowe Zamyślenie: XV niedziela zwykła (16.07.2023), Rok A

Kategoria: Zamyślenie nad Słowem 2023

Nawiedziłeś i nawodniłeś ziemię,
wzbogaciłeś ją obficie.

W wakacyjnym zamyśleniu, o otwartości na dar Bożego Słowa i o przeszkodzie w owocowaniu, czyli o zatwardziałym sercu. Dzisiejszy świat pełen jest ludzkiego słowa mówionego i pisanego. Ale czy pamiętamy, że jest też w nim obecne Słowo Boże - spisane i mówione - Słowo Żywe i dające życie? Warto zastanowić się czy i jakie owoce Słowa widzę w swoim życiu. Jaką jestem glebą: zdolną do wydania owocu czy taką, która zmarnuje Słowo? Niech Pan nas wspiera, abyśmy nie byli obojętni na Jego głos.

Przepiękna i niezwykle życiowa jest dzisiejsza kolekta mszalna: "Boże, Ty ukazujesz błądzącym światło Twojej prawdy, aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości, † spraw, niech ci, którzy uważają się za chrześcijan, odrzucą wszystko, co się sprzeciwia tej godności, * a zabiegają o to, co jest z nią zgodne". Bóg przez swoje Słowo oświeca nasze życie, abyśmy właściwie wybierali. Zasadniczym wyborem jest wybór Jezusa. Zgoda na to, aby to On zakrólował w naszym sercu, tak aby nie było ono wspomnianą w przypowieści drogą, glebą zachwaszczoną czy skałą. Inaczej nie będziemy wydawać plonu sprawiedliwości - świętości.

UWAGA - trwają wakacje! Dlatego nagrania homilii czy rozważania, niestety, pojawiać się będą na stronie nieregularnie i raczej sporadycznie. Jest to związane z wyjazdami np. urlopem (w tym roku sierpień). Nie zawsze bowiem mam możliwość mówienia czy udostępniania nagrań albo dostęp do sieci.  Tak więc jeśli coś się pojawi, to z przedrostkiem "wakacyjne". Do regularności wrócę, mam nadzieję, po wakacjach (choć moje rozważania i homilie są słuchane/czytane w znikomej liczbie - więc tak, że tego). Zachęcam natomiast do regularnego śledzenia nauczania papieskiego oraz innych budujących nauczań w internecie, aby dobrze przygotować się do liturgii niedziel wakacyjnych. Życzę dobrego przeżycia wakacji. Nie zapominajmy o modlitwie i życiu sakramentalnym. Niech to będzie czas błogosławiony.

[Lipiec: Miesiąc poświęcony Krwi Jezusa].

 W zakonach karmelitańskich: UROCZYSTOŚĆ NAJŚWIĘTSZEJ MARYI PANNY Z GÓRY KARMEL, głównej Patronki Zakonu. Lektura [Czym jest Szkaplerz ?] oraz modlitwa  [Modlitwy do Matki Boskiej Szkaplerznej ] i ta ze starych modlitewników [Modlitwy do Najśw. Panny Maryi Szkaplerznej.].

   Do przemyślenia: Jakim czuję się gruntem?
Czy czuję się częścią wspólnoty Kościoła?
Jakie miejsce w moim życiu zajmuje Słowo Boże (w tym i Pismo Święte)?
Czy czasem nie stawiam barier Słowu Bożemu?

Homilia z Mszy św. o 8.00:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=iJn0MmnCg2M]

Homilia z Mszy św. o 19.00:

Link do homilii na moim kanale YT @PanemJEZUS:
[https://www.youtube.com/watch?v=YDXsz3vNBS8]

Dzisiejsze czytania: Iz 55,10-11; Ps 65,10-14; Rz 8,18-23; Mt 13,1-23

#MODLITWA: "Boże, Ty ukazujesz błądzącym światło Twojej prawdy, aby mogli wrócić na drogę sprawiedliwości, † spraw, niech ci, którzy uważają się za chrześcijan, odrzucą wszystko, co się sprzeciwia tej godności, * a zabiegają o to, co jest z nią zgodne. Przez naszego Pana Jezusa Chrystusa, Twojego Syna, † który z Tobą żyje i króluje w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków". #Amen.

Modlitwa użyta również w poniedziałek III Tygodnia Wielkanocnego.

"Franciszek: kiedy głosimy słowo Boże, działa Duch Święty" - Anioł Pański z pp. Franciszkiem - 16.07.2023r.

[Anioł Pański z pp. Franciszkiem, 16 lipca 2023 r.]

			Bądźmy żyzną glebą dla Słowa Bożego
			"Przypowieść ta przemawia dziś do każdego z nas, tak jak przemawiała do słuchaczy Jezusa dwa tysiące lat temu. Przypomina nam, że jesteśmy rolą, na którą Pan niestrudzenie rzuca ziarno swego Słowa i swojej miłości. Z jakim nastawieniem je przyjmujemy? Jakie jest nasze serce? Jaką ziemię ono przypomina: drogę, glebę kamienistą czy krzak ciernisty? Od nas zależy, by stać się glebą żyzną, bez kolców czy kamieni, ale starannie uprawianą, aby mogła przynosić dobre owoce dla nas i dla naszych braci. I będzie dobrze, abyśmy nie zapominali, że my również jesteśmy siewcami. Bóg sieje dobre nasiona i tu także możemy zadać sobie pytanie: jakiego rodzaju nasienie wychodzi z naszego serca i z naszych ust? Nasze słowa mogą uczynić wiele dobrego, ale też wiele złego; mogą uzdrawiać i mogą ranić; mogą zachęcać i mogą zniechęcać. Pamiętajcie: liczy się nie to, co wchodzi, ale co wychodzi z ust i serca." pp. Franciszek, Anioł Pański 13.07.2014

oraz "Bądźmy żyzną glebą dla Słowa Bożego" - Rozważanie pp. Franciszek, Anioł Pański 12.07.2020r.

Wehikuł czasu:

Można przeczytać rozważania (choć większość wkomponowuję w aktualne),
wysłuchać moich homilii (o ile działają, zob. mixcloud) i obejrzeć filmiki z komentarzami

Wakacyjne Duchowe Zamyślenie: XV niedziela zwykła (12.07.2020), Rok A

(2017)

Duchowe zamyślenie: XV niedziela zwykła (13.07.2014) Rok "A"

Inspirujące rozważanie (niedziela):

Niedzielne rozważania z "Gościa Niedzielnego"

Lectio divina i homilia na stronie biblista.pl

ks. Wojciech Węgrzyniak - medytacja

Szkoła Słowa Bożego - Rozważania niedzielne Rok C

Szkoła Formacji Duchowej - lectio divina, echo Słowa, skrutacja

Ubogacające komentarze

"Słowo na niedzielę", TVP -> https://vod.tvp.pl/website/slowo-na-niedziele,1141

Anioł Pański z pp. Franciszkiem

16 lipca 2023 r.

Drodzy bracia i siostry, dzień dobry!

Dzisiaj Ewangelia przedstawia nam przypowieść o siewcy (por. Mt 13, 1-23). Bardzo piękny jest ten obraz „zasiewu”, którym Jezus posługuje się do opisania daru swojego Słowa. Wyobraźmy sobie ziarno: jest małe, ledwo widoczne, ale sprawia, że rosną rośliny przynoszące owoce. Takie jest Słowo Boże. Pomyślmy o Ewangelii, małej księdze, prostej i dostępnej dla wszystkich, rodzącej nowe życie w tych, którzy ją przyjmują. Tak więc, jeśli Słowo jest ziarnem, to my jesteśmy glebą: możemy je przyjąć albo nie. Ale Jezus, „dobry siewca”, niestrudzenie szczodrze je zasiewa. Zna naszą glebę, wie, że kamienie naszej niestałości i ciernie naszych wad (por. w. 21-22) mogą przytłumić Słowo, a jednak zawsze ma nadzieję, że przyniesiemy owoc obfity (por. w. 8).

To właśnie czyni Pan i do tego jesteśmy powołani: niestrudzenie zasiewać. Ale jak? Podajmy kilka przykładów.

Po pierwsze, rodzice: zasiewają dobro i wiarę w swoich dzieciach i są powołani, aby to czynić nie zniechęcając się, jeśli czasami zdają się one nie rozumieć lub nie doceniać ich nauk, lub jeśli mentalność świata „działa przeciwko nim”. Dobre nasienie trwa, to właśnie się liczy i zapuści korzenie w odpowiednim czasie. Jeśli jednak, ulegając nieufności, zrezygnują z siewu i pozostawią swoje dzieci na łasce mody i telefonów komórkowych, nie poświęcając im czasu, nie wychowując ich, wówczas żyzna gleba zapełni się chwastami.

Spójrzmy z kolei na młodych: oni także mogą siać Ewangelię na niwie codziennego życia. Na przykład poprzez modlitwę: jest to małe ziarenko, którego nie widać, lecz poprzez które powierzamy Jezusowi wszystko, czym żyjemy, aby On mógł sprawić, że dojrzeje. Ale myślę też o czasie poświęconym innym, najbardziej potrzebującym: może wydawać się stracony, lecz jest to czas święty, natomiast pozorne zadowolenie z konsumpcjonizmu i hedonizmu pozostawia nas z pustymi rękami. Myślę też o nauce, która jest żmudna i nie daje natychmiastowej satysfakcji, jak podczas siewu, ale jest niezbędna do budowania lepszej przyszłości dla wszystkich.

Inny przykład: siewcy Ewangelii, liczni dobrzy kapłani, zakonnicy i świecy zaangażowani w przepowiadanie, którzy żyją i głoszą Słowo Boże, często bez natychmiastowego sukcesu. Nigdy nie zapominajmy, kiedy głosimy Słowo, że nawet tam, gdzie wydaje się, iż nic się nie dzieje, w rzeczywistości działa Duch Święty, a królestwo Boże już wzrasta, poprzez nasze wysiłki i niezależnie od nich. Zatem idźmy naprzód z radością! Pamiętajmy o ludziach, którzy zasiali ziarno Słowa Bożego w naszym życiu: mogło ono wykiełkować wiele lat po tym, jak spotkaliśmy się z ich wzorcami, ale stało się to dzięki nim!

W świetle tego wszystkiego zadajmy sobie pytanie: czy sieję dobro? Czy troszczę się tylko o zbiory dla siebie, czy też o zasiew również dla innych? Czy rzucam ziarna Ewangelii w moim codziennym życiu: w nauce, w pracy, w czasie wolnym? Czy zniechęcam się, czy też, jak Jezus, nie przestaję siać, nawet jeśli nie widzę natychmiastowych rezultatów? Niech Maryja, którą dziś czcimy jako Najświętszą Dziewicę z Góry Karmel, pomoże nam być hojnymi i radosnymi siewcami Dobrej Nowiny.

za: papiez.wiara.pl, podkreślenia moje.